’n Skandeerdrukmasjien bou ’n beeld soos iemand ’n muur met ’n rolroller verf: die kop beweeg oor die substraat, beweeg af, beweeg terug en herhaal dit totdat die bedekking voltooi is. ’n Enkel-pas drukmasjien werk eerder soos ’n tolpos op ’n snelweg. Die drukkoppe bly stil, die substraat beweeg een keer onder hulle deur, en elke kleur land op die bladsy tydens daardie enkele rit. Die sleutel is nie dat die beeld deur towery verskyn nie. Dit is dat die hele kleurstel oor die breedte van die medium in ’n vasgelegde volgorde uitgelê is, en dat die tydsberekening van elke druppel aan die kodeerderpuls van die bewegende substraat gekoppel is eerder as aan ’n bewegende karretjie.
Die vaste skikking en die enkele rit daaronder
Die kernhardeware is ’n bladsywydte- of substraatwydte-skikking van drukkoppe, wat gewoonlik uit verskeie kopmodule wat saamgevoeg is om die volle drukwydte te dek, gebou word. In ’n vierkleur CMYK-konfigurasie is die koppe in volgorde langs die mediumvoer rigting gerangskik, met elke kleurvlieg op ’n vasgestelde stasie. Die substraat gaan eers deur die sian, dan die magenta, dan die geel en dan die swart, of ’n volgorde wat aangepas is vir die inkchemie en die substraat. Elke mondstuk oor daardie wydte het ’n gedefinieerde posisie in die dwarsrigting, en die beelddata word vooraf gesny sodat elke mondstuk presies weet wanneer om te vuur soos die medium vorentoe beweeg.
Wat volkleur in een enkele deurgang moontlik maak, is dat die kleurskeiding plaasvind voordat die substraat beweeg, nie tydens ’n heen-en-weer-siklus nie. Die rasterbeeldverwerker breek die kunswerk op in kleurspesifieke druppelbevele en stuur dit in werklike tyd na die vasgeveste bars. Registrasie word gehandhaaf deur die meganiese uitlyning van die kopmodule en deur die kodeerder wat die posisie van die substraat met hoë resolusie byhou. Daar is geen tweede geleentheid om ’n verkeerd uitgeligte kleurvliek te regstel nie, dus moet die saamvoeging tussen aanliggende kopmodule presies wees tot op die vlak van die spuitgate.
Hoekom ’n enkele spuitgaatfaling meer tel as in skandeermodus
Enkelvoudige-druk het ’n bekende sensitiviteit wat skandeerstelsels kan verberg. In ’n skandeerdrukker beïnvloed ’n swak of verstopte mondstuk een deurgang, en daaropvolgende deurgange kan die defek gedeeltelik masker. In ’n enkelvoudige-deurgangmasjien veroorsaak ’n ontbrekende mondstuk ’n aanhoudende, sigbare reguit lyn van bo na onder oor die hele druk, omdat daar geen tweede deurgang is om die spasie te vul nie. HP se ingenieurswerk op bladsywyd-arrays beskryf mondstukgesondheid as krities vir presies hierdie rede, en meld dat ’n enkelvoudige-deurgangarray meer as 200 000 mondstukke kan dra, wat almal in produksie moet word gemonitor en gekompenseer.
Die bedryfsreaksie is ’n kombinasie van oorvloed en sagtewarekompensasie. Spuitmond-oorvloed plaas verskeie spuitmonde in ’n oorvleuelingstreek sodat ’n mislukte spuitmond deur ’n nabygeleë een vervang kan word. Kompensasiealgoritmes, soos Meteor se NozzleFix, bespeur ’n afwykende of dooie spuitmond, skakel dit af in die datapad en gebruik nabygeleë goeie spuitmonde om kompenserende vloeistof in dieselfde of ’n ander kleurvliegvlak toe te pas. Dit is wat ’n potensiële streep in ’n onsigbare korreksie verander, en dit is hoekom die drukkwaliteit van ’n enkeldeurdrukstelsel net soveel ’n sagtewareprobleem as ’n hardewareprobleem is.
Kleurbestuur en gryskaart doen die swaar werk vir beeldkwaliteit
Volkleur in een enkele deurgang is nie net die neerlê van vier inkte in die regte volgorde nie. Die waargenome effenheid van gradiënte, veltone en fotografiese besonderhede hang af van hoeveel druppelgroottes elke mondstuk kan produseer en hoe die kleurbestuurstelsel die bronlêer op die inktegrens van die substraat afbeeld. Industriële enkeldeurgangskoppe gebruik dikwels veelvlakkige gryskaartvuur, waar elke mondstuk verskeie druppelvolume kan uitwerp eerder as een vaste druppel. Hierdie veranderlikheid, gekombineer met half-toning en kalibrasie per kleur, is wat voorkom dat ’n een-deurgangdruk lyk soos ’n plat, geplaastiseerde benadering van die kunswerk.
Die kleurbestuurpijplijn moet ook in ag neem dat die inkte binne millisekondes van mekaar nat-op-nat aangebring word. Puntvermeerdering, uitvloeiing tussen aanliggende kleurvlae en die volgorde van aanbringings beïnvloed almal die finale voorkoms. In 'n skandeerstelsel kan die bediener tussen deurgange ingryp. In 'n enkeldeurganglyn moet die kleurprofiel en die vuurvolgorde tydens inwerkingstelling vasgestel word en gedurende die hele proses stabiel bly. Daarom belê drukkerbedrywe groot bedrae in golfvormontwikkeling en substraatspesifieke profilering voordat 'n masjien in produksie gaan.
| Produksiefaktor | Skandeerkopdrukmasjien | SINGLE PASS DRUKER |
|---|---|---|
| Beeld wat gevorm word deur | Meervoudige heen-en-weer-deurgange | Een substraatdeurgang onder vaste koppe |
| Tipiese spoedreeks | Tot ongeveer 300 m/u vir skandeerstelsels | 100–150 m/min in hoë-kwaliteit enkeldeurgangmodusse |
| Effek van 'n mislukte spuitmondjie | Deels gemasker deur daaropvolgende deurgange | Sigbaar as 'n deurlopende lyn tensy dit gekompenseer word |
| Breedte-vleksbaarheid | Wydere breedtes is ekonomies bereikbaar | Praktiese breedte word beperk deur die koste van die kopstelsel en die stewelproses |
| Beste Passende | Wyd-formaat, lae-tot-midvolume, verskeie substrate | Hoëvolume, vasgelegde breedte, herhalende produksie |
Die spoedkloof is werklik, maar die voorbehoud is dat maksimum aangekondigde spoed en werklike produksiespoed nie dieselfde getal is nie. By enkel-deurgangmasjiene verminder hoër spoed die resolusie in die webrigting en kan dit die inkdigtheid verdun. 'n Lyn wat aan die boonste grens van sy spoedvenster loop, mag nie die kleurrykdom behou wat die taak werklik vereis nie. Die bruikbare produksievenster is gewoonlik nouer as die opspraakwekkende syfer, en dit is 'n beperking waarop mens moet plan eerder as om dit te ignoreer.
'n Verpakkinglyn waar een deurgang twee afsonderlike drukstappe vervang
’n Voedselgroothandelaar in die noorde van Engeland het gemerkte pizzaboksies, kraftsakke en kortloop-kartonne deur ’n mengsel van buitelandse verskaffers en beperkte interne vermoëns vervaardig. Die leweringsperiodes was lank, en spesiale versoekings van plaaslike restaurante was moeilik om gou te vervul. Die bedryf het ’n enkeldeurdrukmasjien geïnstalleer en kortloop-verpakking binne-in die bedryf ingebring, wat gemerkte boksies en kartonne op versoek vervaardig het eerder as om op ’n voorsieningsketting te wag. Die masjien het reeds op die tweede dag na installasie werklike kliëntbestellings afgedruk, wat iets sê van hoe ver enkeldeurdruk-integrasie in verpakkingswerkvelle wat voorheen aan analoog- of buitebedryfsstappe vasgebind was, al gekom het.
Daardie scenario gaan nie oor die druk van ’n foto op ’n galerymuur nie. Dit gaan oor die druk van ’n verkoopbare, volkleurverpakking in een deurgang teen ’n spoed wat by die omskakellingslyn pas. Die kleurvereiste is werklik, maar die groter vereiste is dat die kleur konsekwent aankom, dat registrasie behou word en dat die lyn nie elke paar honderd vel vir ’n kopherstel-siklus moet stilstaan nie. Enkeldeurgang-tegnologie bereik daardie vereiste wanneer die substraat, die inkstel en die kopreëls saam gespesifiseer word eerder as om dit later by te voeg.
Waar enkeldeurgang die verkeerde werktuig is, en wat om in plaas daarvan te spesifiseer
Enkelvoudige deurgang is nie 'n universele opgradering nie. Die koste van die kopstel skaleer met die breedte, dus bly baie wyd-formate die domein van skandeersisteme. Substraatdikte en oppervlaktekstuur speel ook 'n rol: 'n enkelvoudige deurgang-stel het 'n vaste afstand vanaf die medium, en 'n verwarde paneel of 'n oppervlak met hoë veselskeuring kan kopbotsings veroorsaak wat 'n skandeermasjien dalk met 'n hoër kopopheffing kan oorleef.
Die praktiese reël is dat enkelvoudige deurgang winsgewend is wanneer die taak wyd genoeg is om 'n volbreedte-stel te regverdig, herhalend genoeg om die opstelkoste te versprei, en stabiel genoeg in substraatkwaliteit sodat die koppe naby die oppervlak kan bly sonder voortdurende ingryping. Vir bedrywighede binne hierdie gebied vind die konfigurasiewerk plaas voordat die masjien gebou word. NOVA Inkjet-tegnologie benader enkeldeur-platforms deur drukkonfigurasietoetse, substraat-spesifieke kleurbestuur en golfvormontwikkeling wat aan die kop en inkstel aangepas is, sodat die een-deur-kleuruitvoer deur die toepassing gedefinieer word eerder as om dit aan 'n generiese verstekprofiel oor te laat.
Tabel van inhoud
- Die vaste skikking en die enkele rit daaronder
- Hoekom ’n enkele spuitgaatfaling meer tel as in skandeermodus
- Kleurbestuur en gryskaart doen die swaar werk vir beeldkwaliteit
- 'n Verpakkinglyn waar een deurgang twee afsonderlike drukstappe vervang
- Waar enkeldeurgang die verkeerde werktuig is, en wat om in plaas daarvan te spesifiseer